به نام خدا
در مسیر جدید رفت و آمد خانه به اداره . هنگام عبور از بلوار شهید صادقی حد فاصل میدان فردوسی تا چهارراه ارشاد ناخودآگاه یک حس خوب و خوشایندی بهم دست میداد . علتش را نمی دونستم دقیق چیه . تا بعد از چند بار رفت و آمد علت را کشف کردم . علت درخت و درختچه هایی بود که در وسط بلوار خودنمایی میکردند . درختچه هایی تقریبا بلند با شاخه هایی که پر بود از گلهایی صورتی رنگ . با کمی دقت نامش را به خاطر آوردم : درخت توری .
و در تور خاطرات ابوریحان گیر افتادم . در زمین طرح کتان همان محل ورود و خروج معمول به زمین دو - سه تا درخت وجود داشت که بعد از گذشت دو ماه از بهار گل های صورتی بسیار زیبایی دادند . مهندس حسینی این درختها را به ما معرفی کرد . درخت توری یکی از شاهدان ما در زمین طرح کتان بود که در مسیر رفت و آمد ما به زمین ناظر سرگذشت ماها بود . در کنار این درختها چه استراحت هایی که نکردیم و در زیر سایه اش چه نفس هایی که تازه نکردیم و الان این درختها در مسیر رفت و آمد من بودند با همان گل ها و با همان هیبت و شکل  اما من حتما حتما بسیار تغییر کرده بودم

عکس جنبه تزئین دارد