به نام خدا

اولین نشانه های پیری عمیق را اکنون زانوی پای چپم داره به وضوح نمایان میکند . دردی خفیف و همیشگی که چند وقتی است شروع شده است و گاهی هم خودنمایی میکند و بیشتر می شود .

میگویند که در قیامت تمام اعضاء بدن به حرف در می آیند و آنچه کرده اند را بازگو میکنند . در آن رستاخیز عظیم پاهایم هر چه بگویند جوابی برایشان ندارم و در برابرشان سکوت میکنم چون در طول زندگی از این عضو خیلی کار کشیده ام و خیلی بهشون زحمت داده ام . در دوران جوانی این پاهایم بودند که بی منت من را به همه جا می کشاندند و می بردند و صبح تا شب برایم قدم می زدند و می دویدند . به پاهایم خیلی کار و زحمت دادم . عادت من یا پیاده روی بود یا دوچرخه سواری . که در هر دو مقوله پاهایم یاریگرم بودند و بس . الان که فکر می کنم چه مسافتهایی را پیاده می رفتم و چه کارهای سختی که به واسطه پاهایم انجام میدادم .

و اکنون من هستم و پاهایی که اولین نسانه های پیری عمیق را نمایان می سازند