به نام خدا
انتخابات حداقل در ایران همانند بازی فوتبال می مونه. وقتی که بازی تمام بشه و نتیجه اش اعلام بشه دیگه نمیشه عوضش کرد. حالا هرچقدر هم ما فریاد بزنیم که خوب بازی کردیم ؛ زیبا بازی کردیم؛ گل حریف سه متر توی افساید بود؛ دو تا پنالتی مسلم برای ما گرفته نشد و . . . هرچی بگیم دیگه فایده نداره. مخصوصا وقتی که نتیجه اش همه جا اعلام شده باشد و مهر تایید هم خورده باشد. تنها چیزی که به خاطره ها می ماند بی عدالتی و ناداوری است که صورت گرفته. درست مثل "جمال قندول" داور(ناداور) بازی ایران و عربستان در نیمه نهایی جام ملتهای آسیا که چطوری سر تیم ایران را برید. ولی توی تاریخ همیشه حقیقت جاودان است. وگذر زمان آن را روشن تر و واضح تر می سازد.
مونده ام وقتی که چندین سال بعد جقله که تاریخ را بخواند و بیاید از من بپرسد که اون روزها بابا تو چکار کردی؟ چه جوابش را بدهم؟
گيرم که در باورتان به خاک نشستهام
و ساقههاي جوانم از ضربههاي تبرهايتان زخمدار است
با ريشه چه ميکنيد ؟
گيرم که بر سر اين باغ بنشسته در کمين پرندهايد
پرواز را علامت ممنوع ميزنيد
با جوجههاي نشسته در آشيان چه ميکنيد ؟
گيرم که ميکشيد
گيرم که ميبريد
گيرم که ميزنيد
با رويش ناگزير جوانه چه ميکنيد ؟
+
نوشته شده در یکشنبه 24 خرداد1388ساعت 8:53 توسط سهیل
|
