به نام خدا
امروز صبح از پنجره اتاقم در اداره داشتم آسمان را نگاه میکردم که ناگهان پرندگانی دیدم در آسمان که وقتی به حافظه ام مراجعه کردم دیدم که چندین سال است که حضورشان را احساس نکرده بودم.
پرستوهای بازیگوش در میان آسمان آبی با بالهایی باز در حال پروازی عاشقانه و زیبا بودن. و من این صحنه را چندین و چند سال است که ندیده بودم. وقتی که پنجره را گشودم از میان صداهای مهیب ماشین و بوق و داد و بیداد توانستم صدای لطیف ولی ضعیفشان را تشخیص بدهم که اوازی مستانه سر داده بودند .
پرستو همیشه و همه جا یادآوری آمدن بهار است و امسال بهار واقعا معرکه است . پاسش داریم.
+
نوشته شده در یکشنبه 27 اردیبهشت1388ساعت 9:27 توسط سهیل
|
