به نام خدا
بازی ایران و چین فقط جون ما را به لب رساند و بس. یک بازی کاملا سردرگم ونیز خوردن دو گل در همان نیمه اول کافی بود که تمام امیدهایمان نقش برآب شود. و خدا خیر بده زندی را که در دقایق پایانی نیمه اول یک گل زد تا با امیدواری بیشتری چشم به نیمه دوم داشته باشیم.
اصلا به نظر می رسه که این تیم هیچ تاکتیک و برنامه ای برای حمله و گل زدن نداره. و وقتی که بیشتر دقت کنیم میبینیم که تاکتیکی که تیم داره بازی میکنه فقط باعث میشه که چند تا بازیکن توی زمین باشند ولی عملا هیچکاره اند. از جمله عنایتی و بعدش هم کریمی. و در عوض بازیکنانی همچون تیموریان و مهدوی کیا و نکونام باید جور بقیه تیم را بکشند. دفاع هم قربونش برم وقتی که یک توپ می آید توی هیجده همه سرگردان و حیران می مونند که چکار کنند. در مجموع با این دو بازی که از ایران دیدیم قهرمانی را هم نمیشه بهش دلی بست مگر اینکه درادامه یک کارهایی انجام بشه
با همه اینها نیمه دوم یک کمی به خودمون اومدیم و توانستند با یک بازی بهتر گل مساوی را بزنیم. و حالا با توجه به شرایط بازیها و اینکه بازی بعدی ما با مالزی است که به نظر می رسد بازی ساده ای باشد. تا حدی مشخص شدن وضعیت جدول گروه دست خود ماست و امیدوارم که بتونیم از این فرصت استفاده کنیم.
بازیکنان ایران : حسن رودباریان – سید جلال حسینی – رحمان رضایی – فریدون زندی (گل اول را زد) – مهدی مهدوی کیا – اندرانیک تیموریان – جواد نکونام(گل دوم را زد) – علی کریمی(ایمان مبعلی) – حسین کعبی (جواد کاظمیان )– رضا عنایتی – وحید هاشیمان . بهترین بازیکن بازی : جواد نکونام
|
