تبليغاتX
صبح بهاری
خاطرات و دل گویه ها

به نام خدا

چند عکس و هزاران خاطره از سال ۱۳۷۴ (مخصوص بزرگ عزیز)

عکس بالا : ساسان نصیری نفر اول سمت راست

عکس پایین : ساسان نصیری نفر دوم سمت چپ ( و دونفر نشسته پایین نیز در حال نمایش تمثیل مسواک شدن )

عکس پایین : مزرعه تحقیقاتی طرح کتان روغنی ( زمین درب شمال)

پ .ن :وقتی که دختر جقله امون (بهار) شیطونی کنه و آلبوم های باباشو بیاره و اونها را ورق بزنه خوب حاصلش همین پست میشه دیگه . غیر اینه ؟؟؟

+ نوشته شده در  شنبه 18 فروردین1386ساعت 16:50  توسط سهیل   | 

                                                            به نام خدا
شايد وقتي كه بخواهيد كسي را تعريف كنيد با چند كلمه و صفت بشه اون را تصور كرد.ولي درمورد ساسان نصيري فكر كنم كه اين كار انجام شدني نباشد. وقتي كه بزرگ عزیز با بيست سال سابقه دوستي نتواند من كه ديگرجاي خود دارم.
اينجا ميخواهم يك خاطره از اين دوست عزيز بيان كنم. همانطور كه بزرگ هم گفته يكي از شگردهاي اين ساسان خان ما اين بود كه دوستانش راسركار ميگذاشت و به آن هم اصطلاح مسواك كردن گذاشته بود. خوب بريم سراصل مطلب.
اون ترم من رياضي داشتم و توي اتاق ساسان و بزرگ با چند تا ديگه از دوستان داشتيم يك قضيه را ثابت مي كرديم. مطلب در مورد فاكتوريل بود. (فاكتوريل يك مبحث رياضي است ومعناي آن به اين ترتيب است كه مثلا سه فاكتوريل(!۳) یعنی كه يك ضربدر دو ضربدر سه كه مي شود شش) خوب اثبات قضيه ادامه داشت تا رسيديم به صفرفاكتوريل وهمه گفتيم كه خوب صفرفاكتوريل مي شود يك . و قضيه ثابت شد كه من ناگهان شروع به سرو صدا كردم كه آقا اصلا براي چي صفرفاكتوريل مي شود يك. صحبتهاي دوستان نتوانست من را قانع كند تا اينكه ساسان كه يك كناري نشسته بود و داشت ما را نگاه ميكرد اومد دست زد به شانه ام و با همان ژست و سبك خاص صحبت كردن خودش گفت: نگاه كن سهيل من برايت ثابت خواهم كرد حالا اينقدر سرو صدا نكن تا بقيه مسئله ها را بچه ها حل كنند بعدش من بهت ميگم. خلاصه مسائل حل شد و بچه ها رفتند دنبال كار خودشان من موندم و ساسان و يكنفر ديگر(فكر كنم كه بزرگ بود).من هم پيله ساسان كه حالا بيا ثابت كن.
ساسان هم بلند شد پشت ميز نشست و خودكار به دست گرفت و در حاشيه سفيد بالاي روزنامه همشهري كه روي ميز بود شروع به نوشتن كرد. يك سري اعداد و ارقام و علائم مي نوشت و توضيح ميدادو من هم دقيق داشتم گوش ميدادم بعد از چند لحظه شكل اعداد و علائم تغيير كرد تا اينكه ناگهان ديدم كه ساسان با زيركي خاص خودش در همان حالي كه داشت توضيح ميداد شكل يك مسواك كشيد و زيرش سريع نوشت: مسواك شدي.
من را ميگي هاج و واج با دهاني بازبه چشمان اوكه با شيطنتي خاص برق مي زد نگاه ميكردم. ناگهان خودم بلند شروع كردم به خنديدن و به دنبال آن ساسان و اون دوست ديگرمان.
هنوز اون تكه روزنامه همشهری سه شنبه شانزدهم آذر 1373 را كه ساسان بررويش من را مسواك كرده بود را دارم و اتفاقا توي همين خانه تكاني امسال براي چندمين بار به چشمم خورد و منجر شد كه اين مطلب را بنويسم.
پ . ن :ساسان عزيز اميدوارم كه هركجا هستي و درحال خواندن اين مطلب هستي هميشه سرحال و شاد باشي.
+ نوشته شده در  سه شنبه 14 فروردین1386ساعت 16:37  توسط سهیل   | 

                                                                   به نام خدا
نخستین روز بهار گویی نخستین روز آفرینش است.
اگر روزی خدا جهان را آغاز کرده است مسلما" آن روز نوروز بوده است.
مسلما" بهار نخستین فصل و فروردین نخستین ماه و نوروز نخستین روز ، روز آفرینش است .
هرگز خدا جهان را و طبیعت را ، با پاییز یا زمستان یا تابستان آغاز نکرده است.
مسلما" اولین روز بهار سبزه ها روییدن آعاز کرده اند و رود ها رفتن و شکوفه ها سر زدن و جوانه ها شکفتن
و این همه یعنی نوروز.
                                                                                              « دکتر علی شریعتی »
                                                                                              (هبوط درکویر ،ص ۵۰۴)
                                                                                       برگرفته از وبلاگ(حرفهای ناتمام)
+ نوشته شده در  پنجشنبه 2 فروردین1386ساعت 8:22  توسط سهیل   |