|
خاطرات و دل گویه ها
|
دلگويه صبحگاهي و شبانگاهي اين روزهاي من اين شده :
خــدايــــــا !
من در كلبه فقيرانه خويش
چيزي را دارم كه تو
در عرش كبريايي خويش نداري
و من چون توئي دارم
و تو چون خويش نداري
(فكر كنم كه فرازي از صحيفيه سجاديه باشه)
